Pytanie do Kandydatów na Prezydenta Krakowa o ich wizję ochrony powietrza w swoim mieście

Wśród dużych polskich miast Kraków wyróżnia się największymi osiągnięciami w dziedzinie poprawy jakości powietrza. Od początku lat dziewięćdziesiątych ubiegłego stulecia rozpoczęto tu wdrażanie, modernizowanego w kolejnych latach systemu działań naprawczych, ukierunkowanych na eliminowanie uciążliwych źródeł emisji. Skuteczność tych działań oceniano bazując na monitoringu jakości powietrza. Profesjonalny system pomiarów zapewniała i zapewnia nadal Inspekcja Ochrony Środowiska, rozmieszczając stosownie do potrzeb stacje kontrolno-pomiarowe. Ówczesne działania ukierunkowane były na likwidację emisji z urządzeń grzewczych spalających paliwa stałe i kilka lat temu zakończyły się one dużym sukcesem. Jednakże skuteczne ograniczenie emisji z urządzeń grzewczych nie zapewnia jeszcze całkiem dobrej jakości powietrza bowiem pozostała wysoka, zwłaszcza w dużych miastach, emisja komunikacyjna. W Krakowie ma ona wpływ na wysokie stężenia tlenków azotu i podwyższone stężenia pyłów zawieszonych.

W Polsce nie ma jak dotąd w pełni sprawdzonych metod ograniczania emisji komunikacyjnej. Wskazane jest zatem opracowywanie we współpracy z ośrodkami naukowymi programów naprawczych, ocenianych i modyfikowanych na podstawie badań jakości powietrza, prowadzonych przez Inspekcję Ochrony Środowiska. Istotnymi elementami tych programów powinny być:

• obszary stref ograniczonego ruchu komunikacyjnego (obejmujące zwłaszcza rejony, gdzie występują wysokie stężenia tlenków azotu i pyłów zawieszonych),
• inwentaryzacja zarejestrowanych w Krakowie pojazdów z podziałem na typy silników, wiek, wielkość emisji, itp.
• harmonogramy wycofania z użytku najbardziej uciążliwych pojazdów;
• planowane zmiany ruchu samochodowego wewnątrz miasta;
• planowane zmiany funkcjonowania komunikacji miejskiej
• szeroko promowane informacje połączone z konsultacjami społecznymi o celowości i konieczności planowanych działań, prowadzone przed podejmowaniem istotnych decyzji.

Biorąc pod uwagę złożoność przedsięwzięcia, kandydaci na Prezydenta Krakowa powinni unikać składania szczegółowych deklaracji, zwłaszcza  takich w stylu „zlikwiduję strefy czystego transport bądź ograniczę je do obszaru Starego Miasta”, gdyż świadczą one o braku rzetelnej wiedzy i bagatelizowaniu ważnego dla miasta problemu. Odpowiedzialni kandydaci powinni zadeklarować gotowość do wdrażania programów skutecznie eliminujących emisję komunikacyjną, korzystając z wiedzy ekspertów. Zadeklarować też powinni wolę konsekwentnego modyfikowania programów naprawczych jeśli obrazujące efektywność podejmowanych działań wskaźniki, takie jak, wyniki pomiarów stężeń dwutlenku azotu czy pyłów zawieszonych, nie będą zadawalające. Funkcjonujące w Krakowie instytucje i ośrodki naukowe dysponują wystarczającym potencjałem mogącym sprawić by stolica Małopolski została także liderem w dziedzinie likwidowania emisji komunikacyjnej.

Pytanie: Czy i jak Kandydaci na Prezydenta Krakowa zamierzają realizować program poprawy jakości powietrza w swoim mieście?

Przewodniczący Sekcji Ochrony Powietrza RN PKE80

Ryszard Listwan